Biopsja gruboigłowa piersi

Po biopsji cienkoigłowej wróciłam do domu gdzieś około godziny 14. O 16.30 zadzwoniono do mnie ze szpitala - taka jest procedura - i poinformowano, że w poniedziałek 12 kwietnia mam wyznaczony termin biopsji gruboigłowej piersi. 8 kwietnia to był czwartek. W piątek musiałam znowu wstać wcześnie i jechać do Kielc zrobić badania krwi, które należy zrobić trzy dni przed wyznaczonym terminem biopsji. Były to badania na krzepliwość i żółtaczkę. Sprawdziłam sobie w Internecie. Nawet szybko się uwinęłam, zeszło mi tylko 4 godzinki ;). W kolejce do laboratorium stałam jakieś 40 minut. Było na pewno ponad 50 osób. Gabinety są dwa, więc w miarę sprawnie to idzie. Badań NIE TRZEBA odbierać. Są dołączone do karty.
Na poniedziałek naszykowałam piżamę, szlafrok, kapcie. Trzeba się przygotować w razie czego, bo czasem po biopsji gruboigłowej zdarzają się komplikacje i pacjentka musi zostać na oddziale. Ale to się zdarza BARDZO RZADKO. W poniedziałek udałam się na IZBĘ PRZYJĘĆ. Zarejestrowałam się. Zaniosłam buty i wierzchnie okrycie do szatni, wróciłam i czekałam na pielęgniarkę. W szpitalu byłam po 8, bo chciałam jeszcze przed zabiegiem zjeść śniadanie w kawiarni. Źle znoszę jazdę, więc zazwyczaj jeżdżę na czczo. Tego dnia było chyba 5 pacjentek. Na badanie weszłam po 12. Trwało wszystko około 20 minut. Tak mi się wydaje. Musiałam się rozebrać do połowy. Tak roznegliżowana podpisywałam chyba zgodę na biopsję. Tzn. podpisywałam na pewno, tylko już nie pamiętam w którym momencie, czy jak weszłam, czy późnej. Lekarz pytał o guza, czy sama go znalazłam, ile mam lat. Leży się na kozetce w wygodnej pozycji, tak żeby się nie poruszyć w trakcie badania. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym pod kontrolą usg. Igła ma grubość 3 mm, to tak jak te druty, na których niektóre z nas robią. Lekarz robi nacięcie długości 3-4 mm, tak żeby można było wprowadzić igłę. Lekarz, który mi robił biopsję, zapytał czy nie czuję bólu. Nie czułam. Jedynie delikatny ucisk. Myślałam, że sprawdza, czy znieczulenie działa, a nacięcie będzie później. Materiał do badania pobiera się 4-5 razy. Ja miałam cztery. Wygląda to tak, że lekarz wprowadza igłę przez nacięcie, nakłada, no nie wiem, jak to nazwać, bo odwróciłam głowę i nie widziałam dokładnie, ale powiedzmy, że probówkę, tak jak przy pobieraniu krwi, pobiera materiał do badania, na koniec słychać głuchy dźwięk. I tak 4 razy w moim przypadku. Za każdym razem, gdy miał być ten dźwięk, lekarz mnie uprzedzał. Po badaniu należy zostać jeszcze, by lekarz mógł sprawdzić czy nie ma komplikacji. Ja nie byłam nawet pół godziny. Nie było krwiaków ani innych niepokojących objawów, czułam się dobrze, więc pozwolono mi iść do domu. Po biopsji dostaje się informacje o tym, jak radzić sobie z ewentualnym bólem, kiedy zdjąć opatrunek, kiedy i gdzie odebrać wyniki. Ja w trakcie całego badania nie czułam bólu ani przez chwilę. Również po biopsji nie odczuwałam bólu. Przez jakiś czas miałam siniak nad guzem, co jest zjawiskiem normalnym, po nacięciu został mi maciupki ślad. Badanie wspominam miło. W jego trakcie rozmawiałam z lekarzem i pielęgniarką. Nie trzeba się go bać, bo nie jest ani straszne, ani bolesne.  

Na wynik biopsji czeka się około 3 tygodni. Mój był 29 kwietnia, ale ja odebrałam dopiero 7 maja, bo mieliśmy rodzinną grypę żołądkową i to nie wszyscy naraz, tylko każdy po kolei: najpierw córcia, potem synek, a na koniec my z mężem razem. Na takie badania warto wziąć ze sobą książkę albo robótkę, to wtedy czas tak się nie dłuży.

Dopisek 06.02.20011r.

Niedawno poznałam osobę, dla której biopsja jest niezbyt miłym wspomnieniem, ponieważ po badaniu miała opuchniętą, bolesną pierś i duże zasinienie. Pomogły jej okłady z kapusty, takie, jakie robi się w trakcie karmienia piersią.

Na karcie informacyjnej, którą dostałam po biopsji, mam napisane:

-niewielki ból jest zjawiskiem normalnym po wykonaniu biopsji i może być w różnym stopniu odczuwalny nawet przez kilka dni. Zażywać ogólnodostępne bez recept środki przeciwbólowe, np. APAP, Paracetamol, Ibuprom przestrzegając zalecanej dawki.

Po biopsji może wystąpić zasinienie piersi lub ograniczony krwiak, miejscowo na skórę można zastosować np. Altacet w żelu. 

W przypadku utrzymujących się objawów lub podwyższonej temeratury zgłosić się do Lekarza Rodzinnego lub gabinetu chirurgicznego Przychodni Onkologicznej.

Jeżeli po biopsji jest jedynie punktowe przekrwienie i z upływem czasu nie powiększa się jest to normalna sytuacja.

Ponieważ nie wiem, czy wszystkie pacjentki po biopsji otrzymują taką informację, zamieściłam ją tutaj. I przede wszystkim: NIE BÓJCIE SIĘ.